Dlaczego wentylator kanałowy trzeba dobierać do oporów instalacji z rekuperacją

Instalator przegląda katalog i wybiera wentylator kanałowy o wydajności 2000 m³/h przy zerowym sprężu. Po podłączeniu go do instalacji rekuperacyjnej z siecią kanałów o długości 50 metrów, rzeczywisty przepływ spada do 1400 m³/h. Dzieje się tak, ponieważ katalogowa wartość nie uwzględnia realnych oporów systemu, co w praktyce prowadzi do niedostatecznej wentylacji.

Przeczytaj również: Wyposażenie i funkcjonalność kontenerów gastronomicznych

Jak opory instalacji przesuwają punkt pracy wentylatora?

Każdy wentylator kanałowy ma swoją charakterystykę, czyli krzywą obrazującą zależność między jego wydajnością a generowanym sprężem. Z drugiej strony, każda instalacja wentylacyjna stawia opór, który rośnie wraz z prędkością przepływu powietrza. Punkt pracy wentylatora to miejsce przecięcia jego charakterystyki z krzywą oporów całej instalacji, które określa rzeczywisty przepływ i spręż w systemie. Im większe opory, tym bardziej punkt ten przesuwa się w lewo na wykresie, co oznacza niższą realną wydajność urządzenia.

Przeczytaj również: Czy klimatyzacja w małym mieszkaniu to dobry pomysł?

Na całkowity opór systemu składa się wiele elementów. Największe straty ciśnienia generują:

Przeczytaj również: Klimatyzacja przemysłowa a jakość powietrza – jak to działa?

• długie i chropowate odcinki kanałów wentylacyjnych, które powodują opory liniowe,

• kolana i trójniki, gdzie współczynnik strat lokalnych (ζ) dla kolana 90° może wynosić ok. 0,68,

• filtry powietrza w centrali rekuperacyjnej, które w zależności od klasy (np. G4) generują opór rzędu 50–150 Pa, a przy wyższej klasie (F7) nawet 200–400 Pa,

• tłumiki akustyczne, dodające do systemu opór na poziomie 100–300 Pa,

• czerpnie i wyrzutnie dachowe, które odpowiadają za stratę rzędu 50–100 Pa,

• przepustnice regulacyjne, które w zależności od stopnia otwarcia mogą generować opór do 200 Pa.

Kiedy stosować regulację obrotów i sterowanie elektroniczne?

Zapotrzebowanie na świeże powietrze w systemach rekuperacji rzadko jest stałe. Zmienia się w zależności od liczby osób w budynku czy pory dnia. Wentylator pracujący ze stałą prędkością może w takich warunkach generować zbędny hałas lub nie zapewniać wystarczającej wymiany powietrza. Rozwiązaniem są nowoczesne silniki elektronicznie komutowane (EC). Silniki EC umożliwiają płynną regulację obrotów, często za pomocą sygnału 0-10 V, co pozwala utrzymać stabilny przepływ powietrza przy zmiennych warunkach i bez niepotrzebnych strat mocy.

Dostępne na rynku harmann wentylatory z serii ML EC, o średnicach od 125 do 315 mm, są przykładem urządzeń z taką technologią. Ich konstrukcja ułatwia integrację z systemami automatyki budynkowej i pozwala precyzyjnie dostosować pracę do zmiennych oporów instalacji. Szeroka oferta modeli pozwala instalatorom dobierać urządzenia o wydajności sięgającej nawet 119 640 m³/h, co pokrywa zapotrzebowanie większości projektów.

Prawidłowy dobór wentylatora kanałowego nie może opierać się wyłącznie na jego katalogowej wydajności. Kluczem jest dokładne obliczenie całkowitych oporów instalacji rekuperacyjnej, z uwzględnieniem wszystkich jej komponentów. Dopiero na tej podstawie można wybrać model z odpowiednim zapasem sprężu, a zastosowanie płynnej regulacji pozwoli idealnie dostosować jego pracę do rzeczywistych warunków.